پیش نوشت : خوابم میاد و نمیاد

امید میگه میخوای الان حرف یزنیم؟ میگم الان خوابم میاد جیگر!!!

ولی خوابم نبرد و اومدم تو نت ،  وبلاگ دو سه تا از بچه ها رو خوندم و شروع کردم به نوشتن

هیچ دقت کردی همه ی دنیامون شده نگرانی و تشویش

من الان نگران خیلی از نزدیکانم هستم ،  از میثم که چند روزه متاهل شده و میخواد تا چند رو دیگه بره خدمت یا علی یه ماه و نیم دیگه باید بره پا بکوبه و هیچ آینده ای برای خودش متصور نیست بگیر تا خودم که بین زمین و هوا معلقم و نمی دونم چی میخوام و ...

همه ی این نگرانی ها رو ما مدیون آدمایی هستیم که بی ذره ای فکر و تامل ما رو به این دنیا دعوت کردن تا تنهایی هاشون رو پر کنن و حالا کلی هم سر ما منت میذارن و ازمون طلبکارن

واقعا کی باید این وسط طلبکار باشه ؟

اونا که همیشه ی خدا منت پدر مادر بودنشون رو سرمون میذارن یا ما که ناخواسته توی منجلابی به اسم زندگی افتادیم ؟

پی نوشت : به همه ی مقدسات عالم قسم خدا هم اینقدر سر بنده هاش منت نذاشته که اینا میذارن